Een tijd geleden bevond ik mij in een bijzondere situatie. Ik was, samen met mijn vriendin, een nieuw huis betrokken en ik had ontzettend veel afval liggen. Meestal kon ik al mijn afval prima kwijt, maar omdat het nu zo ontzettend veel was besloot ik naar de vuilstortplaats te gaan. Ik had hier een speciale pas voor, zoals ook wel het geval is in veel andere gemeenten. Met de pas op zak reed ik met mijn auto richting de locatie en eenmaal daar aangekomen kon ik eenvoudig naar binnen rijden. Mijn pas werd gecontroleerd en daarna mocht ik een kleine helling oprijden. Boven op deze helling stonden een tiental containers, opgesteld in een cirkel. Het viel mij meteen op dat deze containers erg oud en in slechte toestand waren. Terwijl ik mijn spullen begon uit te laden maakte ik in mijn hoofd meteen een lijstje welk afval in welke container moest. Ik had een aantal types afval met me meegenomen:

  • Bewerkt hout
  • Metaal
  • Karton en papier

Ik had veel hout bij me, maar ook flink wat metalen, oude stoelpoten onder andere. Toen ik al het afval had uitgeladen wilde ik dit in de containers gaan gooien, maar ik had geen idee welke bak voor welk materiaal was. Bij de containers stond geen enkele uitleg en er waren ook geen bordjes om aan te geven welk afval op welke plek hoorde. Dit was op zijn minst gezegd natuurlijk al enigszins vervelend. Het werd echter nog erger. Toen ik eindelijk bij de juiste bak was gearriveerd voor mijn houtafval werd ik tegengehouden door een werknemer. Deze wilde eerst al mijn afval checken voordat ik dit in de container mocht gooien. Omdat de containers vrijwel allemaal tot de nok toe vol waren was dit misschien ook wel een redelijk idee, maar op dat moment wilde ik gewoon van mijn afval af. Ik liet de man mijn houtafval controleren maar dacht bij mezelf: “dat gebeurt me niet weer”. Toen ik dus mijn metalen en karton weg wilde gooien wachtte ik even tot de diende niet keek en gooide ik pardoes een aantal stoelpoten en wat karton naar beneden. Er klonk een fluitje en er kwam een andere werknemer naar me toe rennen. Deze vroeg mij geïrriteerd wat ik aan het doen was. Vervolgens gebeurde er iets wat ik nog nooit eerder heb meegemaakt. Ik moest, onder scherp toezicht van de medewerker, mijn stoelpoten weer uit de ene container halen zodat hij deze kon controleren. Ook moest ik mijn karton uit de andere container vissen. Bij alle containers stond dus blijkbaar een werknemer die precies naging wat men hier allemaal ingooide. Wat een gedoe! Op dat moment was ik echter alleen maar bezig met de taak die me te wachten stond. Op goed geluk zette ik een schoen in de goedgevulde bak met karton.

Afdalen in containers

Zoals mij toen duidelijk werd is het afdalen in een container niet heel gemakkelijk. Begrijp me niet verkeerd, bij de meeste containers is het niet eens mogelijk, maar ik had helaas pech. Mijn karton lag redelijk dicht bij de rand, zo hard had ik niet gegooid, dus ik kon er relatief eenvoudig naartoe stappen. Ik zag ondertussen al het personeel van de andere containers naar me kijken. Ook andere bezoekers, die hun spullen in deze containers aan het legen waren, keken verbaasd mijn kant uit. Na een aantal stappen voelde ik dat er geen harde stukken onder het karton lagen en dat ik veilig door kon stappen. Na ongeveer een halve minuut stond ik weer met mijn karton naast de container. De werknemer controleerde mijn karton en gooide het toen vervolgens zelf weer terug in de bak. Vervolgens gebood hij me ook in de bak met metaal te stappen. Toen werd het me iets te gek en ik zag ook dat de werknemers bij de andere containers dit niet helemaal zagen zitten. Er kwamen een aantal aangerend om me van die fout te behouden. Natuurlijk was ik zelf nooit de bak met metaal ingestapt, maar het is toch fijn dat ik mensen had die achter me stonden. De andere containers leken nu eigenlijk helemaal uitgestorven en een klein kringetje had zich rondom mij gevormd. Uiteindelijk ging de werknemer akkoord met mijn verontschuldiging en mocht ik mijn weg vervolgen. Ik liet nog wat ander afval in de andere containers gooien en ben toen snel weggereden. Wat me met name erg was tegengevallen terwijl ik door de bak liep was in wat voor slechte staat deze was geweest. Bij de vuilstortplaats hebben ze in ieder geval geen gloednieuwe containers! Terwijl ik op huis aan reed schoot me plots iets te binnen. Ik begon hardop te lachen in de auto. Ik had thuis nog minstens twee andere ladingen staan!

Trap er niet in

Wanneer je dus de volgende keer bij een vuilstortplaats komt en je ziet dat de werknemers aan het controleren zijn, houd je dan gewoon aan de regels. Wat er met mij gebeurde was eigenlijk onverantwoord en ik hoop dat niemand anders dit moet meemaken. De containers bij de stort waren oud en gevaarlijk en zijn uiteindelijk allemaal vervangen. Ik geloof dat een bedrijf dat KTK.nl heet dit allemaal heeft gedaan. Nadat zij de containers vervangen hadden ben ik nog een keer uitgenodigd om af te dalen in een gloednieuwe, lege, container. Uiteindelijk kon iedereen de humor van deze belevenis dus wel inzien!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn